பூமியும் நிலவும் எவ்வாறு பிறந்தன

02 ஐப்பசி 2026 2026 அக்டோபர் 1 அன்று வெளியிடப்பட்ட புதிய ஆய்வில், நாசாவின் ஜேம்ஸ் வெப் விண்வெளித் தொலைநோக்கி இளம் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியுள்ள “தீவிர தூசித் தட்டுகள்” எனப்படும் பகுதிகளை ஆராய்ந்துள்ளது. இந்த ஆய்வில் 21 இத்தகைய தூசித் தட்டுகள் ஒப்பிடப்பட்டன. அவற்றின் தூசி மற்றும் கனிமங்களின் தன்மையை ஆராய்ந்தபோது, சில பகுதிகள் செவ்வாய் அளவிலான விண்பொருட்களுக்கு இடையிலான மிகப்பெரிய மோதல்களாலும், சில பகுதிகள் நிலவு அளவிலான பொருட்களுக்கு இடையிலான குறைந்த தீவிர மோதல்களாலும் உருவாகியிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். இந்த முடிவுகள் மிகவும் முக்கியமானவை. ஏனெனில் நமது பூமி மற்றும் நிலவு உருவான ஆரம்பகால வரலாற்றிலும் இதுபோன்ற மிகப்பெரிய மோதல் ஒன்று நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்று அறிவியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். ஒரு அமைதியான வானம்; ஆனால் கொந்தளித்துக் கொண்டிருந்த இளம் உலகம் இன்றைய இரவு வானத்தை நாம் பார்க்கும்போது நட்சத்திரங்களும் கோள்களும் மிகவும் ஒழுங்காக இயங்குவது போலத் தெரிகிறது. ஆனால் கோள்கள் உருவாகிக் கொண்டிருந்த ஆரம்பகால விண்வெளி முற்றிலும் வேறுபட்டதாக இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு புதிய நட்சத்திரம் உருவாகும்போது அதைச் சுற்றி வாயு, தூசி மற்றும் சிறிய விண்பொருட்கள் அடங்கிய மிகப்பெரிய தட்டு உருவாகிறது. காலப்போக்கில் அந்தப் பொருட்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதியும் இணைந்தும் பெரிதாகின்றன. சிறிய துகள்கள் பாறைகளாகவும், பாறைகள் பெரிய விண்பொருட்களாகவும், அவை பின்னர் கோள்களின் விதைகளாகவும் மாறுகின்றன. இந்த வளர்ச்சி எப்போதும் மென்மையாக நடைபெறாது. இரண்டு பெரிய விண்பொருட்கள் மிக அதிக வேகத்தில் மோதும்போது அவற்றின் மேற்பரப்பு மட்டும் உடைவதில்லை. பாறைகள் உருகலாம்; ஒரு பகுதி ஆவியாகலாம்; எண்ணற்ற சிறிய துண்டுகள் விண்வெளியில் சிதறலாம். இவ்வாறு உருவாகும் பொருட்கள் சில காலத்திற்கு அந்த நட்சத்திரத்தைச் சுற்றி அடர்த்தியான தூசிப் பகுதியாகத் தோன்றலாம். இத்தகைய பகுதிகளையே புதிய ஆய்வில் அறிவியலாளர்கள் கவனமாக ஆராய்ந்துள்ளனர். ஜேம்ஸ் வெப் தொலைநோக்கி கண்டது என்ன? ஜேம்ஸ் வெப் விண்வெளித் தொலைநோக்கி சாதாரண ஒளியில் மட்டும் விண்வெளியைப் பார்க்கவில்லை. அகச்சிவப்பு கதிர்வீச்சையும் பயன்படுத்துகிறது. இதன் மூலம் தொலைவில் உள்ள நட்சத்திரங்களையும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள தூசிகளையும் ஆராய முடிகிறது. குறிப்பாக வெப்பமான தூசி அகச்சிவப்பு கதிர்வீச்சை வெளியிடுகிறது. அந்தக் கதிர்வீச்சின் தன்மையைப் பிரித்துப் பார்க்கும்போது, தூசியில் உள்ள கனிமங்களின் வேதியியல் அமைப்பைப் பற்றி அறிய முடியும். புதிய ஆய்வில் ஜேம்ஸ் வெப் மற்றும் முன்னர் பயன்படுத்தப்பட்ட ஸ்பிட்சர் விண்வெளித் தொலைநோக்கியின் தரவுகள் ஒன்றாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. ஆய்வாளர்கள் மொத்தம் 21 தீவிர தூசித் தட்டுகளை ஆய்வு செய்தனர். அவற்றில் 16 பகுதிகளுக்கான தகவல்கள் ஜேம்ஸ் வெப் தொலைநோக்கியின் ஆய்வுகளிலிருந்தும், ஐந்து பகுதிகளுக்கான பழைய தகவல்கள் ஸ்பிட்சர் தொலைநோக்கியின் பதிவுகளிலிருந்தும் கிடைத்தன. இந்தத் தொகுப்பு, இவ்வகை விண்வெளிப் பகுதிகளைப் பற்றிய இதுவரையிலான பெரிய ஆய்வுத் தொகுப்புகளில் ஒன்றாகும். “தீவிர தூசித் தட்டு” என்றால் என்ன? ஒரு நட்சத்திரம் உருவான பிறகு அதைச் சுற்றியிருந்த ஆரம்பகால வாயு மற்றும் தூசித் தட்டு காலப்போக்கில் மாறுகிறது. புதிய கோள்கள் உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் காலத்தில் வாயுவும் தூசியும் அதிகமாக இருக்கும். பின்னர் கோள்கள் உருவாகத் தொடங்கியதும் அந்தப் பகுதி படிப்படியாக மாறுகிறது. சில இளம் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றி, வழக்கத்தைவிட அதிகமான வெப்பமான தூசி காணப்படுகிறது. இந்தப் பகுதிகளே “தீவிர தூசித் தட்டுகள்” என்று அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றில் மூன்று முக்கிய தன்மைகள் காணப்பட்டன. முதலாவது, வழக்கமான தூசித் தட்டுகளைவிட சிறிய தூசித்துகள்கள் அதிகமாக இருந்தன. இரண்டாவது, நட்சத்திரத்திற்கு அருகில் வெப்பமான தூசி அதிகமாக இருந்தது. மூன்றாவது, அவற்றின் ஒளிர்வு ஒரே மாதிரியாக இல்லாமல் மாறுபட்டுக் கொண்டிருந்தது. இந்த மாற்றங்களுக்குப் பின்னால் என்ன காரணம் என்பதை அறியவே ஆய்வாளர்கள் தூசியில் உள்ள கனிமங்களை ஆராய்ந்தனர். தூசியில் மறைந்திருந்த மோதல்களின் கதை ஆய்வின் முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு இங்குதான் தொடங்குகிறது. ஆய்வாளர்கள் இந்தத் தூசிப் பகுதிகளை அவற்றில் காணப்பட்ட சிலிக்கா என்ற கனிமப் பொருளின் அளவை அடிப்படையாகக் கொண்டு இரண்டு பெரிய வகைகளாகப் பிரித்தனர். சிலவற்றில் சிலிக்கா அதிகமாக இருந்தது. மற்றவற்றில் சிலிக்கா குறைவாக இருந்தது. இந்த வேறுபாடு வெறும் வேதியியல் வேறுபாடு அல்ல. அந்தப் பகுதிகளில் நடந்த மோதல்களின் அளவு மற்றும் தீவிரத்தைப் பற்றிய தகவலையும் அது வழங்குகிறது. சிலிக்கா அதிகமாகக் காணப்பட்ட தூசிப் பகுதிகள் மிக அதிக ஆற்றல் கொண்ட மோதல்களால் உருவாகியிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். அத்தகைய மோதல்களில் செவ்வாய் அளவிலான இரண்டு விண்பொருட்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதியிருக்கலாம். மோதலின் ஆற்றல் மிக அதிகமாக இருப்பதால், விண்பொருட்களின் பாறைப் பொருளின் ஒரு பகுதி ஆவியாகி இருக்கலாம். மற்றொரு பகுதி மிகச்சிறிய துண்டுகளாக உடைந்து விண்வெளியில் பரவியிருக்கலாம். இதனால் வெப்பமான மற்றும் கனிமங்கள் நிறைந்த தூசிப் பகுதி உருவாகியிருக்கலாம். எல்லா மோதல்களும் ஒரே அளவிலானவை அல்ல ஆய்வில் காணப்பட்ட தூசிப் பகுதிகளில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பகுதி சிலிக்கா அதிகம் கொண்டதாக இருந்தது. இவை செவ்வாய் அளவிலான விண்பொருட்களுக்கு இடையிலான அதிக ஆற்றல் கொண்ட மோதல்களுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம். ஆனால் மீதமுள்ள பெரும்பகுதி சிலிக்கா குறைவானதாக இருந்தது. இத்தகைய பகுதிகள் நிலவு அளவிலான சிறிய விண்பொருட்களுக்கு இடையிலான குறைந்த தீவிர மோதல்களால் உருவாகியிருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். சில நேரங்களில் இரண்டு பொருட்கள் நேரடியாக மோதாமல், ஒன்றை ஒன்று உரசிக்கொண்டு செல்லும் வகையிலும் மோதல்கள் நிகழலாம். அத்தகைய மோதல்களும் தூசி மற்றும் பாறைத் துண்டுகளை உருவாக்குகின்றன. இதனால் ஒரு நட்சத்திரத்தைச் சுற்றியுள்ள தூசித் தட்டைப் பார்த்து, அந்த இடத்தில் எவ்வளவு பெரிய விண்பொருட்கள் மோதின என்பதற்கான சில தடயங்களைப் பெற முடியும். பூமியின் பிறப்புடன் இதற்கு என்ன தொடர்பு? இதுதான் இந்த ஆய்வின் மிகவும் சுவாரசியமான பகுதி. நமது பூமி இன்று அமைதியான நீலக் கோளாகத் தெரிந்தாலும், அதன் ஆரம்பகால வரலாறு மிகவும் வன்முறையானதாக இருந்திருக்கலாம். சூரியக் குடும்பம் உருவான காலத்தில் பல சிறிய மற்றும் பெரிய விண்பொருட்கள் சூரியனைச் சுற்றி வந்தன. அவற்றில் சில ஒன்றோடு ஒன்று மோதின. பூமி உருவாகிக் கொண்டிருந்த காலத்திலும் மிகப்பெரிய மோதல்கள் நிகழ்ந்திருக்கலாம். அறிவியலாளர்கள் முன்வைத்துள்ள முக்கிய கோட்பாடுகளில் ஒன்றின்படி, பூமி இன்னும் இளம் நிலையில் இருந்தபோது “தெயா” எனப் பெயரிடப்பட்ட செவ்வாய் அளவிலான விண்பொருள் பூமியுடன் மிகப்பெரிய மோதலில் ஈடுபட்டிருக்கலாம். அந்த மோதலில் பூமியிலிருந்தும் மோதிய விண்பொருளிலிருந்தும் பெருமளவு பாறைப் பொருட்கள் விண்வெளிக்குச் சிதறியிருக்கலாம். பின்னர் அந்தப் பொருட்களில் சில ஒன்றாக இணைந்து நிலவை உருவாக்கியிருக்கலாம். இந்த நிகழ்வு நேரடியாகக் கவனிக்கப்பட்ட ஒன்று அல்ல. அது நமது சூரியக் குடும்பத்தின் தற்போதைய அமைப்பு, நிலவின் தன்மை மற்றும் கோள்கள் உருவாகும் விதம் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட அறிவியல் கோட்பாடு. புதிய ஆய்வு அந்தக் கோட்பாட்டை நேரடியாக நிரூபிக்கவில்லை. ஆனால் வேறு இளம் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியுள்ள இதுபோன்ற மோதல்களின் தடயங்களை ஆய்வு செய்வதன் மூலம், கோள்கள் உருவாகும்போது எவ்வாறான பேரளவு மோதல்கள் நிகழலாம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள புதிய வழியை வழங்குகிறது. இளம் நட்சத்திரங்களின் வயதும் ஒரு முக்கிய தடயம் ஆய்வில் மற்றொரு சுவாரசியமான தொடர்பும் கண்டறியப்பட்டது. சிலிக்கா அதிகம் கொண்ட தூசித் தட்டுகள் சுமார் 30 கோடி ஆண்டுகளுக்குக் குறைவான வயதுடைய நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியே காணப்பட்டன. அதே நேரத்தில் சிலிக்கா குறைவான தூசித் தட்டுகள் பல்வேறு வயதுடைய நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியும் காணப்பட்டன. இதனால் கோள்கள் உருவாகும் காலத்தில் மோதல்களின் தன்மை காலப்போக்கில் மாறியிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் வலுப்பெறுகிறது. ஒரு இளம் நட்சத்திரத்தைச் சுற்றி கோள்கள் வேகமாக உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் காலத்தில் மிகப்பெரிய மோதல்கள் நிகழலாம். பின்னர் கோள்கள் உருவாகி முடிந்த பிறகும், மீதமுள்ள சிறிய விண்பொருட்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதிக்கொண்டே இருக்கலாம். இதனால் கோள்களின் பிறப்பு ஒரே நிகழ்வில் முடிந்துவிடும் செயல்முறை அல்ல என்பது புரிகிறது. நமது சூரியக் குடும்பத்திலும் இதுபோன்ற காலம் இருந்ததா? இதற்கான பதிலை அறிவியலாளர்கள் இன்னும் முழுமையாக அறியவில்லை. ஆனால் புதிய ஆய்வு ஒரு முக்கியமான வாய்ப்பைத் திறக்கிறது. நமது சூரியக் குடும்பம் உருவான ஆரம்பகாலத்தில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பெரிய மோதல் காலங்கள் இருந்திருக்கலாம். பூமி மற்றும் நிலவு உருவான காலத்திலும் மிகப்பெரிய மோதல்கள் நடந்திருக்கலாம். அதற்குப் பின்னரும் சிறுகோள்கள் மற்றும் பிற விண்பொருட்கள் தொடர்ந்து மோதியிருக்கலாம். சூரியக் குடும்பத்தின் மிகப்பெரிய கோள்கள் தங்களது சுற்றுப்பாதைகளை மாற்றிய காலங்களில், சிறிய விண்பொருட்களின் பாதைகளிலும் பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்கலாம். இதனால் பல பேரழிவு மோதல்கள் நிகழ்ந்திருக்கக்கூடும் என்ற கருத்தும் அறிவியலில் ஆய்வு செய்யப்பட்டு வருகிறது. ஆனால் இவை அனைத்தும் இன்னும் ஆராய்ச்சி தேவைப்படும் பகுதிகளாகும். வெப் தொலைநோக்கி ஏன் இவ்வளவு முக்கியமானது? இந்த ஆய்வு ஜேம்ஸ் வெப் தொலைநோக்கியின் ஒரு முக்கிய திறனை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஒரு கோள் உருவாகும் காட்சியை நாம் நேரடியாகப் படம் பிடிக்க முடியாமல் இருக்கலாம். ஏனெனில் அந்த நிகழ்வுகள் மிகத் தொலைவில் நடைபெறுகின்றன. மேலும் கோள்களின் விதைகள் மிகச் சிறியதாக இருப்பதால் அவற்றை நேரடியாகக் காண்பது மிகவும் கடினம். ஆனால் அவை உருவாக்கும் தூசி மற்றும் அந்தத் தூசியில் உள்ள கனிமங்கள் வெளியிடும் அகச்சிவப்பு கதிர்வீச்சை ஆய்வு செய்ய முடியும். இதன் மூலம் நேரடியாகப் பார்க்க முடியாத நிகழ்வுகளின் தடயங்களை அறிவியலாளர்கள் கண்டறிகின்றனர். இது குற்றம் நடந்த இடத்தில் கிடைக்கும் தடயங்களை வைத்து நடந்த நிகழ்வை மீண்டும் கட்டமைப்பதைப் போன்றது. ஒரு தூசித்துகள் ஒரு சிறிய சான்றாக இருக்கலாம். ஆயிரக்கணக்கான அல்லது இலட்சக்கணக்கான தூசித்துகள்களின் தகவல்கள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டால், ஒரு நட்சத்திரத்தைச் சுற்றி கோள்கள் எவ்வாறு உருவாகின என்பதற்கான பெரிய கதை உருவாகத் தொடங்குகிறது. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நமக்கு சொல்லும் பெரிய பாடம் பூமி தனிமையான ஒரு பொருள் அல்ல. நாம் வாழும் உலகம் உருவான விதியைப் புரிந்துகொள்ள, வேறு நட்சத்திரங்களைச் சுற்றி உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் உலகங்களையும் நாம் ஆராய வேண்டியுள்ளது. இளம் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியுள்ள தூசிப் பகுதிகள், கோள்கள் பிறக்கும் காலத்தின் பழைய நினைவுகளைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றில் உள்ள கனிமங்கள், கடந்த கால மோதல்களின் தடயங்களாக இருக்கின்றன. சில மோதல்கள் சிறியதாக இருக்கலாம். சில மோதல்கள் நிலவு அளவிலான பொருட்களுக்கு இடையில் நடந்திருக்கலாம். மற்ற சில மோதல்கள் செவ்வாய் அளவிலான விண்பொருட்களைத் துண்டிக்கும் அளவுக்கு மிகப்பெரியதாக இருந்திருக்கலாம். அத்தகைய மோதல்களே பின்னர் புதிய கோள்களின் உருவாக்கத்திற்கும் மாற்றத்திற்கும் காரணமாகியிருக்கலாம். இன்னும் விடை கிடைக்காத கேள்விகள் இந்த ஆய்வு பல கேள்விகளுக்கு புதிய விளக்கங்களை வழங்கினாலும், பல கேள்விகள் இன்னும் திறந்த நிலையில் உள்ளன. ஒவ்வொரு தூசித் தட்டிலும் எத்தனை மோதல்கள் நடந்தன? அவை எவ்வளவு வேகத்தில் நிகழ்ந்தன? மோதிய விண்பொருட்களின் சரியான அளவு என்ன? அவற்றில் எவ்வளவு பொருள் ஆவியாகியது? ஒரு மோதலுக்குப் பிறகு மீதமிருந்த பொருட்கள் எவ்வாறு மீண்டும் ஒன்றிணைந்தன? நமது சூரியக் குடும்பம் இத்தகைய தூசித் தட்டு நிலையை எத்தனை முறை கடந்தது? இவை போன்ற கேள்விகளுக்கான விடைகளைப் பெற மேலும் பல நட்சத்திரங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். ஆய்வாளர்களும் இதையே வலியுறுத்துகின்றனர். தற்போதைய மாதிரியில் சில வயதுப் பிரிவுகளுக்கான பொருட்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருப்பதால், எதிர்காலக் கண்காணிப்புகள் தற்போதைய விளக்கங்களை உறுதிப்படுத்த வேண்டியுள்ளது. முடிவுரை — மோதல்களின் சாம்பலில் உருவான உலகம் நாம் இன்று பார்க்கும் பூமி பல கோடி ஆண்டுகளாக அமைதியாக உருவான ஒரு உலகம் அல்ல. அதன் பிறப்பின் பின்னால் வெப்பம், தூசி, பாறைகள், மோதல்கள் மற்றும் விண்வெளியில் நடந்த எண்ணற்ற மாற்றங்கள் இருந்திருக்கலாம். ஜேம்ஸ் வெப் விண்வெளித் தொலைநோக்கி தற்போது தொலைதூர இளம் நட்சத்திரங்களைச் சுற்றியுள்ள தூசிப் பகுதிகளை ஆராய்ந்து, அத்தகைய மோதல்களின் தடயங்களைப் பதிவு செய்கிறது. அவற்றில் சில தூசிப் பகுதிகள் செவ்வாய் அளவிலான விண்பொருட்கள் மோதியதற்கான சாத்தியத்தைச் சுட்டுகின்றன. மற்றவை நிலவு அளவிலான பொருட்களின் குறைந்த தீவிர மோதல்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு ஒரு முக்கியமான அறிவியல் உண்மையை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது: ஒரு கோள் உருவாகுவது என்பது அமைதியான பிறப்பு அல்ல; அது நீண்ட கால விண்வெளிப் போராட்டத்தின் விளைவாக இருக்கலாம். பூமியின் பிறப்பைப் புரிந்துகொள்ள நாம் பூமியை மட்டும் பார்க்க வேண்டியதில்லை. தொலைவில் பிறந்து கொண்டிருக்கும் புதிய உலகங்களையும் பார்க்க வேண்டும். அவற்றின் தூசியில் பதிந்திருக்கும் தடயங்களை வாசிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நமது சொந்த உலகம் எவ்வாறு உருவானது என்ற பழைய கதையின் இன்னும் பல பக்கங்கள் திறக்கப்படும். வெளியீடு: அறிவுப்பசி ஊடகம்