மனித மூளை உண்மையில் இரண்டு தனித்தனி உறுப்புகளா?

26 புரட்டாசி 2026 அறிமுகம் பல தசாப்தங்களாக, மூளை ஆராய்ச்சியில் ஒரு அடிப்படைக் கோட்பாடு நிலவி வந்தது - மூளையின் அனைத்துப் பகுதிகளும் ஒரே ஒரு "மூல செல்லிலிருந்து" (Progenitor Cell) உருவாகின்றன, ஆகவே மூளை ஒரு ஒருங்கிணைந்த, ஒற்றை வளர்ச்சி ஆதாரத்தைக் கொண்ட உறுப்பு என்பதே. ஆனால் அமெரிக்காவின் ஸ்டான்ஃபோர்ட் பல்கலைக்கழக மருத்துவப் பள்ளியின் ஆராய்ச்சிக் குழு நடத்திய ஒரு புதிய ஆய்வு, இந்த நீண்டகால அடிப்படைக் கருத்தையே முற்றிலும் மறுதலிக்கிறது. செப்டம்பர் பதினெட்டு, இரண்டாயிரத்து இருபத்தாறு அன்று "நேச்சர் நியூரோசயின்ஸ்" (Nature Neuroscience) எனும் உலகறிந்த அறிவியல் இதழில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வு, மனித மூளை உண்மையில் இரண்டு தனித்தனி, பண்டைய நரம்பு மண்டலங்களின் இணைவு என்பதை நிரூபித்துள்ளது. இக்கட்டுரை, இந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கண்டுபிடிப்பையும், அது மருத்துவ அறிவியலுக்கு அளிக்கும் புதிய வாய்ப்புகளையும் விரிவாக ஆராய்கிறது. பழைய கோட்பாடு எதிர்கொண்ட புதிர் இந்த கண்டுபிடிப்பின் தொடக்கம், ஒரு எளிய, ஆனால் தொடர்ச்சியாக விஞ்ஞானிகளை குழப்பிய ஆய்வக சிக்கலிலிருந்து தொடங்கியது. முன்பகுதி மூளை (Forebrain) செல்களை ஆய்வகத்தில் வளர்ப்பது ஒப்பீட்டளவில் எளிதாக இருந்த நிலையில், பின்பகுதி மூளை (Hindbrain) செல்களை - அதாவது மூளைத் தண்டு பகுதியை - ஆய்வகத்தில் வளர்ப்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாக இருந்தது. இந்த முரண்பாட்டை புரிந்துகொள்ள முயன்ற ஆராய்ச்சிக் குழு, ஒரு ஆச்சரியமான உண்மையைக் கண்டறிந்தது - இந்த இரு பகுதிகளும், ஒரே மூல செல்லிலிருந்து அல்ல, மாறாக முற்றிலும் வேறுபட்ட இரண்டு மூல செல் தொகுதிகளிலிருந்து உருவாகின்றன. கண்டுபிடிப்பின் விவரங்கள் ஆராய்ச்சிக் குழுவின் மூத்த ஆசிரியரும், ஸ்டான்ஃபோர்ட் மருத்துவப் பள்ளியின் வளர்ச்சி உயிரியல் இணைப் பேராசிரியருமான டாக்டர் கைல் லோ, "மூளையின் முன்பகுதி, பின்பகுதியிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு மூல செல்லிலிருந்து உருவாகிறது என்பதை நாங்கள் முதன்முறையாக நிரூபித்துள்ளோம்" எனத் தெரிவித்தார். எலி கருக்களை ஆய்வு செய்த குழு, மூளை உருவாகும் ஆரம்ப கட்டத்திலேயே, இரண்டு தனித்தனி "நரம்பு புறணி முன்னோடி" (Neural Ectoderm Progenitor) செல் தொகுதிகள் இணையாக இயங்குவதைக் கண்டறிந்தது - ஒன்று மூளையின் முன்பகுதியையும், மற்றொன்று பின்பகுதியையும் உருவாக்குகிறது. இரு "மூளைகளின்" வெவ்வேறு பணிகள் இக்கண்டுபிடிப்பின்படி, மனித மூளை உண்மையில் இரண்டு பண்டைய நரம்பு மண்டலங்களின் கூட்டிணைவாகும் - ஒவ்வொன்றும் முற்றிலும் வேறுபட்ட பணிகளை நிறைவேற்றுவதற்காக பரிணாம வளர்ச்சி பெற்றவை. பின்பகுதி மூளை (மூளைத் தண்டு), சுவாசம், இதயத் துடிப்பு, தூக்க சுழற்சி போன்ற அடிப்படை, தானியங்கி உயிர்வாழ்வு செயல்பாடுகளை கட்டுப்படுத்துகிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, முன்பகுதி மற்றும் மத்திய மூளை, மொழி, கணிதம், சுருக்கமான சிந்தனை, மற்றும் நமது சொந்த இருப்பை பற்றிய தத்துவார்த்த சிந்தனை போன்ற உயர்நிலை அறிவாற்றல் திறன்களுக்குப் பொறுப்பாக உள்ளது. ஐம்பது கோடி ஆண்டுகால பரிணாம வரலாறு இக்கண்டுபிடிப்பின் மிகவும் வியப்பூட்டும் அம்சம், ஆராய்ச்சிக் குழு இந்த "இரு-ஆதார" மூளை அமைப்பு முறையை, ஐம்பது கோடி ஆண்டுகால பரிணாம வரலாற்றின் பல்வேறு உயிரினங்களிலும் கண்டறிந்தது என்பதே. கோழிகள், சிபிரா மீன்கள் (Zebrafish), மற்றும் ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில், கடல் அடிப்பகுதியில் வாழும் "ஆக்கார்ன் புழு" (Acorn Worm) எனும் மனிதர்களிடமிருந்து மிக தொலைவான பரிணாம உறவைக் கொண்ட உயிரினத்திலும் இதே இரு-ஆதார அமைப்பு காணப்பட்டது. ஆறு நூறு முதல் ஏழு நூறு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் மனித பரம்பரையிலிருந்து பிரிந்த கடல்வாழ் ஜெல்லிமீன்கள், தங்கள் உடலின் இரு எதிர் முனைகளில் முற்றிலும் தனித்தனியான இரு நரம்பு மண்டலங்களையே இன்றும் கொண்டுள்ளன. இந்த கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படையில், டாக்டர் லோ, "பரிணாமம், ஏற்கனவே இருந்த இரண்டு நரம்பு மண்டலங்களை ஒன்றாக நெருக்கமாக இணைத்தது என்பதே எங்கள் ஆய்வு தெரிவிக்கும் செய்தி. மூளை ஒரே உறுப்பாக இருப்பது ஒருவேளை அதிக செயல்திறன் மிக்கதாக இருந்திருக்கும், ஆனால் நாம் இன்றும் இந்த பழமையான, மூளையை இரு தனித்தனி பாகங்களாக உருவாக்கும் முறையையே சார்ந்திருக்கிறோம்" என விளக்கினார். ஆய்வுக் குழு உறுப்பினரின் ஆச்சரியம் ஆய்வின் இணை ஆசிரியர்களில் ஒருவரான ஜோகாய், இக்கண்டுபிடிப்பு தன்னை பெரிதும் ஆச்சரியப்படுத்தியதாகக் கூறினார்: "'மூளை' என்ற சொல்லே, அது தொடர்ச்சியான, ஒரே ஆதாரத்தைக் கொண்ட ஒரு உறுப்பு என்பதைக் குறிக்கிறது. ஆனால் ஐந்நூறு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, இந்த தனித்தனி நரம்பு மண்டலங்கள் இருந்தன, இப்போது அவை கிட்டத்தட்ட ஒன்றாகவே செயல்படுகின்றன - இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான ஒரு உண்மை" என அவர் தெரிவித்தார். மருத்துவத் துறைக்கான புரட்சிகர வாய்ப்புகள் இந்த கண்டுபிடிப்பின் மிகவும் நடைமுறை முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விளைவு, ஆராய்ச்சிக் குழு இப்போது ஆய்வகத்தில் செயல்படும் மனித பின்பகுதி மூளை நரம்பணுக்களை (Hindbrain Motor Neurons) வெற்றிகரமாக வளர்க்க முடிந்துள்ளது என்பதே. இது, பல தசாப்தங்களாக சாத்தியமற்றதாக இருந்த ஒரு விஞ்ஞான சவாலுக்கு தீர்வு கண்டுள்ளது. இந்த முன்னேற்றம், தண்டுவட தசை சுருக்க நோய் (SMA) மற்றும் அமையோட்ரோபிக் லேட்டரல் ஸ்க்லீரோசிஸ் (ALS), இது "லூ கெரிக் நோய்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது - ஆகிய, மூளைத் தண்டைப் பாதிக்கும் கடுமையான நரம்பியல் நோய்களை ஆய்வு செய்வதற்கான முற்றிலும் புதிய வழிகளைத் திறந்துவிட்டுள்ளது. இதற்கு முன், இந்த நோய்களை ஆய்வு செய்ய தேவைப்பட்ட மூளைத் தண்டு செல்களை ஆய்வகத்தில் உருவாக்குவது சாத்தியமற்றதாக இருந்தது. "பல்லி மூளை" கோட்பாட்டிற்கு புதிய ஆதாரம் இக்கண்டுபிடிப்பு, நீண்ட காலமாக விவாதிக்கப்பட்டு வரும் ஒரு பிரபலமான கருத்தாக்கத்திற்கும் புதிய அறிவியல் ஆதாரத்தை வழங்குகிறது - இது "பல்லி மூளை" எனப்படும் கருத்தாக்கம், இதன்படி மனிதர்கள் ஒரு "பழமையான" மூளைப் பகுதியைக் கொண்டுள்ளனர், இது இதயத் துடிப்பு மற்றும் சுவாசம் போன்ற அடிப்படை செயல்பாடுகளை கவனித்துக் கொள்கிறது, அதே சமயம் ஒரு "மேம்பட்ட" பகுதி படைப்பாற்றல் வெளிப்பாடு போன்ற சிக்கலான செயல்பாடுகளையும், மனச்சோர்வு, பதட்டம் போன்ற உணர்வு நிலைகளையும் கையாளுகிறது. இக்கண்டுபிடிப்பு, இந்த பிரபலமான, ஆனால் இதுவரை முழுமையாக அறிவியல் ரீதியாக நிரூபிக்கப்படாத கருத்தாக்கத்திற்கு வலுவான ஆதாரத்தை வழங்குகிறது. அறிவியல் சமூகத்தின் எதிர்வினை இக்கண்டுபிடிப்பு, நரம்பியல் அறிவியல் சமூகத்தில் பரவலான ஆர்வத்தையும் விவாதத்தையும் தூண்டியுள்ளது. இது, மூளை வளர்ச்சி பற்றிய நமது அடிப்படை புரிதலை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மேலும், இந்த கண்டுபிடிப்பு, ஏன் மூளையின் வெவ்வேறு பகுதிகள் வெவ்வேறு விகிதங்களில் வயதாகின்றன, அல்லது வெவ்வேறு நோய்களால் வெவ்வேறு அளவில் பாதிக்கப்படுகின்றன என்பது போன்ற பிற நீண்டகால நரம்பியல் அறிவியல் புதிர்களுக்கும் புதிய விளக்கங்களை வழங்கக்கூடும் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்புகின்றனர். அடுத்த கட்ட ஆராய்ச்சி இக்கண்டுபிடிப்புக்குப் பின், ஆராய்ச்சிக் குழு இப்போது ஆய்வகத்தில் வளர்க்கப்பட்ட பின்பகுதி மூளை நரம்பணுக்களைப் பயன்படுத்தி, SMA மற்றும் ALS நோய்களின் அடிப்படை காரணிகளை ஆழமாக ஆய்வு செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளது. மேலும், முன்பகுதி மற்றும் பின்பகுதி மூளை செல்கள் ஒரே கருவிற்குள் எவ்வாறு இணைந்து ஒரு ஒருங்கிணைந்த அமைப்பாக செயல்படுகின்றன என்பதையும், இந்த இணைவு செயல்முறையில் ஏதேனும் இடையூறு ஏற்பட்டால் என்ன நிகழும் என்பதையும் புரிந்துகொள்ள மேலும் ஆராய்ச்சிகள் தேவைப்படுகின்றன. முடிவுரை மனித மூளை உண்மையில் இரண்டு பண்டைய நரம்பு மண்டலங்களின் இணைவு என்ற ஸ்டான்ஃபோர்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் இக்கண்டுபிடிப்பு, மூளையின் அடிப்படை தன்மை பற்றிய நமது புரிதலையே புரட்டிப்போடும் ஒரு முக்கிய அறிவியல் மைல்கல்லாகும். ஐம்பது கோடி ஆண்டுகால பரிணாம வரலாற்றைத் தாண்டி நிலைத்திருக்கும் இந்த இரு-ஆதார அமைப்பு, மனித சிக்கலான தன்மையையும் பரிணாம வரலாற்றின் ஆழத்தையும் ஒருங்கிணைத்துக் காட்டுகிறது. இக்கண்டுபிடிப்பு திறந்துவிட்ட புதிய ஆராய்ச்சி வாய்ப்புகள், குறிப்பாக மூளைத் தண்டு தொடர்பான கடுமையான நோய்களுக்கான புதிய சிகிச்சை முறைகளை உருவாக்குவதில், மருத்துவ அறிவியலுக்கு புதிய நம்பிக்கையை அளிக்கின்றன. குறிப்பு: இக்கட்டுரை பொது அறிவியல் விழிப்புணர்வுக்காக மட்டுமே எழுதப்பட்டுள்ளது. குறிப்பிட்ட மருத்துவ ஆலோசனைக்கு, உங்கள் மருத்துவரையோ சுகாதார நிபுணரையோ அணுகவும். வெளியீடு: அறிவுப்பசி ஊடகம்