செயற்கை நுண்ணறிவு: கற்றலுக்கும் வாழ்க்கைக்கும் புதிய துணை

நாம் தினமும் பயன்படுத்தும் பல கருவிகளுக்குள் இன்று ஒரு மறைமுகமான “அறிவு” இயங்குகிறது. படங்களை அடையாளம் காணும் மென்பொருள், உரையாடும் உதவியாளர், மொழிபெயர்ப்பு கருவி போன்றவை அனைத்தும் செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence) எனப்படும் துறையின் விளைவு. மனிதன் சிந்திப்பது போல் கணினியும் கற்றுக் கொண்டு செயல்பட முடியுமா என்ற கேள்வியே இந்தத் துறையின் தொடக்கம். இன்றைய உலகில் இது வெறும் ஆராய்ச்சி அல்ல; மாணவர் வாழ்க்கையிலும் சமூகத்திலும் நேரடியாகத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு முக்கியமான அறிவுத் துறையாக மாறியுள்ளது.

செயற்கை நுண்ணறிவின் அடிப்படை யோசனை எளிதானது: எடுத்துக்காட்டுகள் பல கொடுக்கப்பட்டால், அவற்றில் உள்ள வடிவங்கள் மற்றும் தொடர்புகளை கணினி “கண்டுபிடிக்க” முயலும். இதை இயந்திரக் கற்றல் (Machine Learning) என்று அழைப்பார்கள். உதாரணமாக, “இது பூனை, இது நாய்” என்று ஆயிரக்கணக்கான படங்களைச் சேர்த்து கணினிக்கு பயிற்சி கொடுத்தால், புதிய படத்தைப் பார்த்தவுடன் அது பூனையா நாயா என்று கணிக்கக் கற்றுக் கொள்கிறது. மனிதன் போலவே, கணினியும் தவறுகள் செய்யலாம்; ஆனால் சரியான தரவு, நல்ல வழிகாட்டல், திருத்தம் ஆகியவற்றால் அதன் கணிப்பு மேம்படுகிறது. இந்தக் கற்றல் முறையில்தான் இன்றைய பல நுண்ணறிவு பயன்பாடுகள் உருவாகின்றன.

மாணவர்களுக்கு செயற்கை நுண்ணறிவு ஏன் சுவாரஸ்யமானது? முதலில், இது பல பாடங்களை ஒன்றாக இணைக்கும் துறை. கணிதத்தில் உள்ள கணக்கீடுகள், புள்ளியியல் எண்ணங்கள், தர்க்கம்; கணினி அறிவியலில் உள்ள நிரலாக்கம்; மொழி மற்றும் உளவியலில் உள்ள மனித நடத்தைப் புரிதல்—இவை அனைத்தும் இதில் சந்திக்கின்றன. மேலும், படிப்பு முறையையும் இது மாற்றுகிறது. தனிப்பயன் கற்றல் அமைப்புகள் மாணவரின் பலம், பலவீனம் ஆகியவற்றை பார்த்து பயிற்சிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம். வாசிப்புத் திறன், எழுதுதல், கேள்வி–பதில் பயிற்சி போன்றவற்றுக்கு ஆதரவு அளிக்கும் கருவிகளும் பெருகுகின்றன. ஆனால் எந்தக் கருவியும் ஆசிரியரின் வழிகாட்டலுக்கும் மாணவனின் உழைப்புக்கும் மாற்றாகாது; அவை துணையாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.

செயற்கை நுண்ணறிவின் பயன்பாடுகள் கல்வியைத் தாண்டி பரவுகின்றன. மருத்துவத்தில் நோயறிதலை உதவுவது, மருத்துவப் படங்களில் சந்தேகமான பகுதிகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது போன்றவை உயிர்களை காக்க உதவுகின்றன. வேளாண்மையில் பயிர் நோய்களை அடையாளம் காணுதல், நீர் பயன்பாட்டை திட்டமிடுதல் போன்ற பணிகளில் இது பயனளிக்கிறது. போக்குவரத்தில் விபத்து வாய்ப்பைக் குறைக்கச் செய்யும் உதவி அமைப்புகள் வளர்கின்றன. நகர நிர்வாகத்தில் மின்சாரச் செலவைக் குறைப்பது, கழிவு மேலாண்மையை திட்டமிடுவது போன்ற இடங்களிலும் இது உதவக்கூடும். இப்படித் துறைகள் பலவற்றில் இது “அறிவுத் துணை”யாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.

ஆனால் இந்த வளர்ச்சியுடன் சில முக்கியமான பொறுப்புகளும் வருகின்றன. முதலில், தரவு என்றால் தகவல்; அந்தத் தகவலில் மனிதர்களின் தனியுரிமை இருக்கலாம். தனிப்பட்ட விவரங்கள் பாதுகாப்பாக காக்கப்பட வேண்டும். இரண்டாவது, பயிற்சிக்குப் பயன்படுத்தப்படும் தரவு தவறானதாகவோ ஒருபக்கமாகவோ இருந்தால், முடிவுகளும் அப்படியே ஒருபக்கமாக மாறலாம்; இதை பாகுபாடு என்று சொல்லலாம். மூன்றாவது, சிலர் செயற்கை நுண்ணறிவை பயன்படுத்தி தவறான செய்திகள், போலி படங்கள், போலி ஒலிகள் உருவாக்கலாம்; இதனால் சமூகம் குழப்பமடையலாம். ஆகவே, “எது உண்மை, எது பொய்” என்பதை ஆராய்ந்து பார்க்கும் பழக்கம், ஆதாரங்களைச் சரிபார்க்கும் ஒழுக்கம் மாணவர்களுக்கு மிகவும் அவசியம்.

இந்தத் துறையில் நுழைய மாணவர்களுக்கு மிகப் பெரிய ஆய்வகம் வேண்டியதில்லை; சரியான ஆர்வமும் திட்டமிட்ட பயிற்சியும் போதும். கணிதத்தில் அடிப்படை வலுவாக்குதல், தர்க்கச் சிந்தனையை வளர்த்துக் கொள்வது, நிரலாக்கத்தின் அடிப்படைகளை கற்றல், எளிய திட்டங்கள் செய்து பார்க்குதல் ஆகியவை நல்ல தொடக்கம். உதாரணமாக, தினமும் சந்திக்கும் பிரச்சினைகளில் ஒன்று—படிப்புத் திட்டம் அமைத்தல், நேர மேலாண்மை, நூலகத்தில் புத்தகத் தேடல்—இவற்றுக்கு உதவும் எளிய மாதிரித் திட்டங்களை வடிவமைத்துப் பார்க்கலாம். செயற்கை நுண்ணறிவு என்பது வெறும் தொழில்நுட்பம் அல்ல; அது மனித நலனுக்குப் பயன்பட வேண்டிய அறிவியல். கற்றுக் கொண்ட திறன்களை நேர்மையுடன், சமூகப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்தும் மாணவர்களே நாளைய உலகைச் சிறப்பாக வழிநடத்துவார்கள்.