பிரபஞ்சப் பயணம்: நட்சத்திரங்களின் கதையும் நம் தேடலும்

இரவு வானத்தைப் பார்த்தால், எண்ணற்ற ஒளிப்புள்ளிகள் நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தும். அவை வெறும் அழகு அல்ல; காலம், சக்தி, பொருள் ஆகியவற்றின் பெரும் வரலாற்றைச் சொல்லும் சாட்சிகள். நாம் வாழும் பூமி சூரியனைச் சுற்றுகிறது; சூரியன் ஒரு நட்சத்திரம்; அந்த நட்சத்திரம் கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்களுடன் சேர்ந்து ஒரு விண்மீன் மண்டலத்தில் உள்ளது. இதேபோல் எண்ணற்ற விண்மீன் மண்டலங்கள் சேர்ந்து விரிந்த பிரபஞ்சம் உருவாகிறது. இந்தப் பெரிய அமைப்பை அறிதல் என்பது நம் இடத்தைப் புரிந்து கொள்வதோடு, “நாம் எவ்வாறு உருவானோம்?” என்ற கேள்விக்கும் வழிகாட்டுகிறது.

பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம் பற்றி அறிவியலில் முக்கியமாகப் பேசப்படும் கருத்து “பெருவெடிப்பு” (Big Bang). இது ஒரு இடத்தில் நடந்த வெடிப்பு போல அல்ல; இடமும் காலமும் விரிவடையத் தொடங்கிய மிகப் பழைய நிலையைக் குறிக்கும் விளக்கம். அந்த ஆரம்ப நிலையில் மிகுந்த வெப்பமும் அடர்த்தியும் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் பிரபஞ்சம் குளிர்ந்து விரிவடையத் தொடங்கியது. அதனுடன் பொருள் உருவானது; பின்னர் அணுக்கள், வாயுக்கள், நட்சத்திரங்கள், விண்மீன் மண்டலங்கள் என்று பல அடுக்குகள் உருவெடுத்தன. இன்று நாம் காணும் வானம், அந்த நீண்ட பயணத்தின் ஒரு தொடர்ச்சி.

நட்சத்திரங்கள் எப்படி பிறக்கின்றன என்று எண்ணிப் பாருங்கள். விண்வெளியில் “மூலக்கூறு மேகம்” (Molecular Cloud) என்று அழைக்கப்படும் வாயு, தூசி மேகங்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஈர்ப்பு விசை காரணமாக சில பகுதிகள் நெருங்கி, அடர்த்தி அதிகரிக்கிறது. மையத்தில் வெப்பம் உயர்ந்து ஒரு கட்டத்தில் அணுக்கரு இணைவு (Nuclear Fusion) தொடங்குகிறது; அப்போதுதான் நட்சத்திரம் “ஒளிரும்” வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறது. நட்சத்திரங்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் ஒளி, வெப்பம் மட்டுமல்லாமல் பல கனமான தனிமங்களையும் உருவாக்குகின்றன. நாம் உடலில் இருக்கும் இரும்பு, எலும்பில் இருக்கும் சில தனிமங்கள் ஆகியவை பழைய நட்சத்திரங்களின் உள்ளே உருவானவை என்றால், “நாம் நட்சத்திரத் தூசியின் சந்ததி” என்ற சொல்லுக்கு ஆழமான பொருள் கிடைக்கிறது.

விண்மீன் மண்டலங்கள் என்பது கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள், வாயு, தூசி, மற்றும் தெரியாத பல கூறுகள் சேர்ந்த பெரும் அமைப்புகள். நம் விண்மீன் மண்டலம் “பால் வழி” என அழைக்கப்படுகிறது. அதன் மையத்தில் மிகப் பெரிய கருந்துளை (Black Hole) இருக்கலாம் என்று அறிவியலாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். கருந்துளை என்பது ஒளியே கூட தப்பிக்க முடியாத அளவு வலுவான ஈர்ப்பு கொண்ட பகுதி. ஆனால் அது “எல்லாவற்றையும் விழுங்கும் கொடிய குழி” என்ற பயமூட்டும் கதையாய் மட்டும் அல்ல; விண்மீன் மண்டலங்களின் இயக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு முக்கியத் துப்பாகவும் இருக்கிறது.

நாம் வானத்தைப் பார்க்கும்போது உண்மையில் “கடந்த காலத்தை” பார்க்கிறோம் என்பதை அறிந்தால் ஆச்சரியம் அதிகரிக்கும். ஒளி ஒரு இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்துக்கு வர நேரம் எடுக்கும். சூரிய ஒளி பூமியை அடைய சில நிமிடங்கள் ஆகிறது; அருகிலுள்ள சில நட்சத்திரங்களின் ஒளி பல ஆண்டுகள் பயணம் செய்து வருகிறது. தொலைவிலுள்ள விண்மீன் மண்டலங்களின் ஒளி கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் புறப்பட்டு இப்போது நம் கண்களுக்கு வருகிறது. ஆகவே தொலைநோக்கி மூலம் வானத்தை நோக்குவது என்பது இயற்கையான ஒரு காலயந்திரம் போல. இந்த எண்ணமே வானியல் ஆய்வை மிகச் சுவாரஸ்யமாக மாற்றுகிறது.

இந்தப் பெரிய அறிவை நாம் எப்படிப் பெறுகிறோம்? தொலைநோக்கிகள், செயற்கைக்கோள்கள், விண்கலங்கள், மேலும் கணினி மாதிரிகள் போன்றவை (Computer Models) உதவுகின்றன. ஒளியின் நிறப் பிரிவை ஆராயும் “வரைவியல்” (Spectroscopy) மூலம் நட்சத்திரங்களில் உள்ள தனிமங்களை அறியலாம். மேலும் ரேடியோ அலை, அகச்சிவப்பு, ஊதா போன்ற பல அலைநீளங்களில் வானத்தைப் பார்த்தால் சாதாரண கண்களுக்குத் தெரியாத உலகமும் திறக்கிறது. பள்ளி மாணவர்களும் இந்தத் துறையில் முதல் படி எடுக்கலாம்: இரவு வானில் வடதுருவ நட்சத்திரம், கிரகங்களின் நகர்வு, சந்திரன் தோன்றும் வடிவ மாற்றங்கள் ஆகியவற்றை குறிப்பு எடுத்து ஆராய்ந்து பழகுங்கள்.

பிரபஞ்சம் பற்றிய அறிவு நமக்கு இரண்டு பெரிய பாடங்களை அளிக்கிறது. ஒன்று: நம் அறிவு வளர வளர, புதிய கேள்விகளும் பிறக்கின்றன; அது அறிவியலின் அழகு. மற்றொன்று: இந்தப் பெரிய பிரபஞ்சத்தில் பூமி மிகச் சிறியதாக இருந்தாலும், அதை காக்கும் பொறுப்பு மிகப் பெரியது. வானத்தைப் பார்த்து வியப்பது ஒரு தொடக்கம்; அந்த வியப்பைத் தொடர்ச்சியான வாசிப்பு, கண்காணிப்பு, முயற்சி ஆகியவற்றாக மாற்றினால் நீங்கள் எதிர்கால வானியலாளராகவும் ஆராய்ச்சியாளராகவும் மாறலாம். இன்று ஒரு கேள்வியுடன் தொடங்குங்கள்: “நான் பார்க்கும் இந்த ஒளி எங்கிருந்து வந்தது?” அந்த ஒரே கேள்வி, உங்களை அறிவின் நீண்ட பயணத்தில் அழைத்துச் செல்லும்.