மாணவர்களுக்கான செயற்கை நுண்ணறிவு: கற்றலும் பொறுப்பும்

நாம் தினமும் பயன்படுத்தும் பல கருவிகளில் மறைந்திருக்கும் சக்தி ஒன்று உள்ளது: செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial Intelligence). இது மனிதன் போல சிந்திக்கவில்லை; ஆனால் மனிதன் கற்றுக்கொண்ட முறைகளைப் பின்பற்றி தரவிலிருந்து வடிவங்களை கண்டறிந்து முடிவுகளை முன்மொழிகிறது. ஒரு மொழியைப் புரிந்துகொள்வது, படத்தில் உள்ள பொருளை அடையாளம் காண்பது, கேள்விக்கு பதில் சொல்ல உதவுவது போன்ற செயல்களில் இதன் பயன்பாடு அதிகரித்து வருகிறது. மாணவர்களுக்கு இது புதுமையான உலகமாகவும், அதே சமயம் பொறுப்புடன் கையாள வேண்டிய அறிவியல் கருவியாகவும் உள்ளது.

செயற்கை நுண்ணறிவின் அடிப்படை கருத்து எளிமையானது: நிறைய தகவல்களைப் பார்த்து, அதில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றும் ஒற்றுமைகளை கற்றுக்கொள்வது. இதை இயக்குவதற்கு பெருமளவு தரவு, கணக்கீட்டு திறன், மற்றும் சிறந்த கணித முறைகள் தேவை. எடுத்துக்காட்டாக, ஆயிரக்கணக்கான எழுத்துகளைக் கொண்ட உரைகளைப் பார்த்து சில சொற்கள் எந்தச் சூழலில் வரும் என்பதை கணிக்கக் கற்றுக்கொள்ள முடியும். இத்தகைய கற்றல் முறைதான் பல நுண்ணறிவு அமைப்புகளின் உள்ளமைவாக உள்ளது. ஆனால் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது ஒன்று: இது உண்மை–பொய் என்பதை மனிதன் போல அறிந்துகொள்வதில்லை; கிடைத்த தரவின் அடிப்படையில் சாத்தியமான பதிலை உருவாக்குகிறது.

கல்வியில் செயற்கை நுண்ணறிவு மாணவர்களுக்கு சிறந்த துணையாக இருக்க முடியும். ஒரு பாடத்தின் முக்கியக் கருத்துகளைச் சுருக்கமாக அமைத்தல், பயிற்சி வினாக்கள் உருவாக்குதல், எழுதும் திறனை மேம்படுத்த வழிகாட்டுதல் போன்றவற்றில் இது உதவும். குறிப்பாக, தனிப்பட்ட கற்றல் தேவைக்கு ஏற்ப வேகமும் முறையும் மாறும் வகையில் பயிற்சிகளை வழங்க முடியும். மேலும் மொழிபெயர்ப்பு, ஒலியை எழுத்தாக்குதல் போன்ற வசதிகள் மூலம் கற்றலில் தடையாக இருந்த சில சிரமங்கள் குறையலாம். இருப்பினும், இதை முழுக் கற்றலின் மாற்றாகப் பார்ப்பது தவறு; இது ஆசிரியரையும் மாணவரின் சுய முயற்சியையும் ஆதரிக்கும் கருவி மட்டுமே.

பயன்பாடு அதிகரிக்கும்போது சில அபாயங்களும் கூடவே வருகிறது. முதலில், தவறான தகவல். செயற்கை நுண்ணறிவு அழகாக எழுதலாம்; ஆனால் எழுதுவது அனைத்தும் சரி என்பதில்லை. இரண்டாவது,偏பாடு (Bias). தரவு தவறாக அல்லது ஒருதலைப்பட்சமாக இருந்தால் முடிவுகளும் ஒருதலைப்பட்சமாகலாம். மூன்றாவது, தனியுரிமை. நமது படங்கள், இடம், பழக்கங்கள் போன்ற தகவல்கள் கவனமின்றி பகிரப்பட்டால் அது எதிர்காலத்தில் பாதிப்பை உருவாக்கலாம். ஆகவே எதை உள்ளிடுகிறோம், எதை நம்புகிறோம், எதைப் பகிர்கிறோம் என்பதில் மாணவர்கள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

மாணவர்களுக்கான முக்கியக் கேள்வி: “இதைக் கொண்டு நான் எப்படி உண்மையாகக் கற்றுக்கொள்ளலாம்?” அதற்கு சில பழக்கங்கள் உதவும். ஒன்று, பதிலை அப்படியே எடுத்துக் கொள்ளாமல், பாடநூல், ஆசிரியர் குறிப்புகள், நம்பத்தகுந்த நூல்கள் போன்றவற்றுடன் ஒப்பிட்டு உறுதி செய்தல். இரண்டு, ஒரே கேள்வியை பல வகையில் கேட்டுப் பார்த்து, பதில்களில் உள்ள மாறுபாடுகளை கவனித்து சிந்தித்தல். மூன்று, சொந்தக் கருத்தை உருவாக்குதல்: உதவியாக வந்த தகவலைப் பயன்படுத்தி உங்கள் சொற்களில் எழுதுதல், எடுத்துக்காட்டுகள் சேர்த்தல், காரணம்–விளைவு தொடர்பை விளக்குதல். இவை அனைத்தும் செயற்கை நுண்ணறிவை “எளிய பதில் வழங்கும் இயந்திரம்” அல்ல, “சிந்தனை வளர்க்கும் துணை” ஆக மாற்றும்.

எதிர்காலத்தில் வேலை உலகமும் மாற்றமடையும். சில பணிகள் தானியக்கமாகலாம்; அதே நேரத்தில் புதிய பணிகளும் உருவாகும். ஆகவே இன்று மாணவர்கள் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய திறன்கள்: தெளிவான கேள்வி எழுப்பும் திறன், தகவலைச் சோதித்து உறுதி செய்யும் பழக்கம், கணினி சிந்தனை (Computational Thinking), அடிப்படை நிரலாக்க அறிவு, மற்றும் சமூகப் பொறுப்பு. குறிப்பாக, மனிதநேயம் மிக முக்கியம். தொழில்நுட்பம் மனிதனை மையமாகக் கொண்டு வாழ்வை உயர்த்த வேண்டும்; மனிதனை மாற்றி வைக்க அல்ல.

செயற்கை நுண்ணறிவை பயப்பட வேண்டியதில்லை; அதைப் புரிந்து கொண்டு புத்திசாலித்தனமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். ஒவ்வொரு மாணவரும் “நான் இதைப் பயன்படுத்தும் விதம் நேர்மையா? என் கற்றலை இது மேம்படுத்துகிறதா? பிறர் உரிமையை மதிக்கிறேனா?” என்று தன்னைத் தானே கேட்க வேண்டும். இந்தக் கேள்விகளுக்கு உறுதியான பதில்கள் கிடைக்கும் போது, தொழில்நுட்பம் உங்கள் கைகளில் ஒரு சக்திவாய்ந்த அறிவுக் கருவியாக மாறும். கற்றலும் பொறுப்பும் இணைந்தால், எதிர்காலத்தை உருவாக்கும் தலைமுறையாக நீங்கள் உயரலாம்.