வறுமை ஒழிப்புக்கான சர்வதேச தினம்

17 ஐப்பசி 2026 தகவல்: ஐப்பசி பதினேழு, இரண்டாயிரத்து இருபத்தாறு (சனிக்கிழமை) அன்று வறுமை ஒழிப்புக்கான சர்வதேச தினம் உலகெங்கும் அனுசரிக்கப்படுகிறது. ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து தொண்ணூற்றிரண்டாம் ஆண்டு, ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை இந்நாளை அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தது. இதன் வேர், ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து எண்பத்தேழாம் ஆண்டு ஐப்பசி பதினேழாம் நாள் பாரிஸ் நகரின் ட்ரோகதேரோ சதுக்கத்தில் நடைபெற்ற ஒரு பெரும் கூட்டத்தில் உள்ளது. அங்கு, அதீத வறுமையில் வாழ்ந்த மக்களுக்கு எதிரான வன்முறையும் பாகுபாடும் கண்டிக்கப்பட்டு, அம்மக்களின் கண்ணியத்தை உறுதி செய்யும் உறுதிமொழி எடுக்கப்பட்டது. அந்நிகழ்வின் நினைவாகவே இந்நாள் ஐப்பசி பதினேழில் நிலைபெற்றது. வறுமை என்பது என்ன? வறுமை என்பது பணம் இல்லாமை மட்டுமல்ல. போதுமான உணவு இல்லாமை, சுத்தமான குடிநீர் கிடைக்காமை, பள்ளிக்குச் செல்ல முடியாமை, மருத்துவ சேவை கிடைக்காமை, வீடின்மை, வேலைவாய்ப்பின்மை, மற்றும் முடிவெடுப்பதில் குரல் இல்லாமை ஆகிய பல பரிமாணங்களைக் கொண்டது. ஒருவர் வறுமையில் இருக்கும்போது, அவரது கண்ணியமும் சமூகத்தில் அவருக்குரிய இடமும் பறிக்கப்படுகின்றன. இதனால்தான் இன்று வறுமையை ஒரு பொருளாதாரப் பிரச்சினையாக மட்டுமின்றி, மனித உரிமை சார்ந்த பிரச்சினையாகவும் உலகம் அணுகுகிறது. கோடிக்கணக்கானோரின் நிலை உலக வங்கி போன்ற அமைப்புகளின் தரவுகளின்படி, இன்றும் கோடிக்கணக்கான மக்கள் அதீத வறுமையில், அதாவது ஒரு நாளைக்கு மிகக் குறைந்த தொகையில் வாழ வேண்டிய நிலையில் உள்ளனர். இவர்களில் பெரும்பாலானோர் கிராமப்புறங்களிலும், பெண்களும் குழந்தைகளும் அதிகம் உள்ள குடும்பங்களிலும் வாழ்கின்றனர். வறுமையின் சுமை தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர்வதும் ஒரு கவலைக்குரிய உண்மை. வறுமையில் பிறக்கும் குழந்தை, சரியான ஊட்டச்சத்தும் கல்வியும் கிடைக்காததால், தன் பெற்றோரைப் போலவே வறுமையில் சிக்கும் வாய்ப்பு அதிகம். வறுமை ஒழிப்பும் நிலைத்த வளர்ச்சி இலக்குகளும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் நிலைத்த வளர்ச்சி இலக்குகளில் முதல் இலக்கே "வறுமை இல்லாமை" ஆகும். அதாவது, உலகின் எல்லா இடங்களிலும் எல்லா வடிவ வறுமையையும் ஒழிப்பது. இது கல்வி, சுகாதாரம், பாலின சமத்துவம், சுத்தமான நீர், நல்ல வேலைவாய்ப்பு போன்ற பிற இலக்குகளுடன் நேரடியாகப் பிணைந்துள்ளது. ஒரு துறையில் முன்னேற்றம் ஏற்படும்போது, அது மற்ற துறைகளிலும் நேர்மறை விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதே இதன் தத்துவம். நுண்கடன், சுயஉதவிக் குழுக்கள்: நம்பிக்கையின் வழி வறுமை ஒழிப்பில் பல வெற்றிக் கதைகள் உள்ளன. குறிப்பாக, வங்கிச் சேவை கிடைக்காதவர்களுக்கு சிறு கடன் வழங்கும் நுண்கடன் திட்டங்களும், பெண்களை ஒன்றிணைத்த சுயஉதவிக் குழுக்களும் உலகெங்கும் குடும்பங்களின் வருமானத்தை உயர்த்தியுள்ளன. இந்தியாவில் தமிழ்நாட்டிலும் மகளிர் சுயஉதவிக் குழுக்கள் பல கிராமங்களில் பெண்களுக்குச் சேமிப்பு, சிறு தொழில், மற்றும் முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தை வழங்கியுள்ளன. ஒரு பெண் வருமானம் ஈட்டும்போது, அந்த வருமானம் குடும்பத்தின் உணவு, கல்வி, சுகாதாரத்துக்குச் செல்லும் வாய்ப்பு அதிகம் என்பது பல ஆய்வுகளில் காணப்பட்ட உண்மை. தமிழ் பண்பாடும் வறுமை ஒழிப்பும் தமிழ்ச் சமூகம் நீண்ட காலமாகவே இல்லாதவர்களுக்குக் கொடுக்கும் பண்பாட்டைக் கொண்டுள்ளது. "ஈதல் இசைபட வாழ்தல்" என்றது வள்ளுவம். பசித்தவருக்கு உணவளிப்பதை அறமாகப் போற்றிய மரபு நமக்குண்டு. தமிழகக் கோவில்களில் அன்னதானம், பள்ளிகளில் சத்துணவுத் திட்டம் போன்றவை, பசியை ஒழிக்கும் சமூக முயற்சிகளின் நவீன வடிவங்களாக அமைந்துள்ளன. இந்த மரபை அறிவியல் அடிப்படையிலான திட்டங்களுடன் இணைப்பதே, வறுமை ஒழிப்பில் நம் சமூகம் ஆற்றக்கூடிய சிறந்த பங்களிப்பாகும். ஒவ்வொருவரும் என்ன செய்யலாம்? வறுமை ஒழிப்பு என்பது அரசுகளின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் பொறுப்பும் கூட. தேவையுள்ளவர்களுக்கு உதவுதல், உள்ளூர் சிறு வணிகர்களிடமிருந்து பொருட்களை வாங்குதல், கல்விக்காக நன்கொடை அளித்தல், தன்னார்வத் தொண்டில் ஈடுபடுதல், மற்றும் வறுமையைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்களை எதிர்த்து உண்மையை பகிர்தல் ஆகியவை எளிய ஆனால் பயனுள்ள வழிகள். "வறியவர்கள் சோம்பேறிகள்" என்ற பொதுவான தப்பெண்ணத்தைத் தவிர்த்து, அவர்களின் சூழலைப் புரிந்துகொள்வதும் ஒரு முக்கிய முதல் படியாகும். இந்நாளின் செய்தி வறுமை என்பது தவிர்க்க முடியாத விதி அல்ல. சரியான கொள்கைகள், நேர்மையான நிர்வாகம், கல்வி, மற்றும் சமூக ஒற்றுமை இருந்தால், வறுமையின் பிடியிலிருந்து மக்களை விடுவிக்க முடியும் என்பதற்கு பல நாடுகளின் அனுபவங்கள் சாட்சியாக உள்ளன. அக்டோபர் பதினேழு, நம்மை நினைவூட்டுகிறது - வறுமையில் வாடுபவரின் கண்ணீரும் பசியும் நமக்குத் தெரியாததல்ல, நாம் கண்களை மூடிக்கொள்ளாமல் இருந்தாலே போதும், மாற்றம் தொடங்கிவிடும். வெளியீடு : அறிவுப்பசி ஊடகம்