குடുംബය හරහා සමාජය පිළිබඳ කතා කරන ඊළාම් කවියා

20 පුරට්ටාසි 2026 හැදින්වීම ඊළාත්තු තමිල් සාහිත්‍ය ඉතිහාසයේ, ලියවිල්ලත් විද්‍යාවත් එක්කරගත් දුර්ලභ පුද්ගලත්වයක් ලෙස දිස්වන්නේ එස්. සිවසේකරම් ය. ශ්‍රී ලංකා පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයෙහිත්, ලන්ඩන් ඉම්පීරියල් කොලේජ්හිත් ඉංජිනේරු විද්‍යා මහාචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කළ ඔහු, 1970 දශකයේ සිටම තමිල් සාහිත්‍ය හා දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයන්හි අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක වී ඇත. කවි, කෙටි කතා, විවේචන, නාට්‍ය, පරිවර්තන ආදී බහුවිධ ක්ෂේත්‍රවල ඔහු කළ දායකත්වය, ඊළාත්තු තමිල් නවීන සාහිත්‍යයේ වැදගත් අධ්‍යාය ලෙස ඇගයෙයි. “නදිකරයි මූංගිල්”, “සෙප්පනಿಟ್ಟ පඩිමංගල්”, “පෝරින් මුහංගල්” යනාදිය ඔහුගේ විශේෂ කවි සංග්‍රහ ලෙස සලකනු ලැබේ. මෙම ලිපියෙන්, සිවසේකරම්ගේ සාමාන්‍ය සාහිත්‍යමය ශෛලිය සහ පවුල හා දෛනික ජීවිතය ගැන කථා කරන ඔහුගේ කවි තුළ දැක්වෙන සමාජ-දේශපාලන දෘෂ්ටිය හැදින්වීමක් කරයි. ඉංජිනේරු විද්‍යාවත් කවියත්: දුර්ලභ එකතුවක් සිවසේකරම්ගේ ජීවිතයේ විශේෂත්වය වන්නේ විද්‍යාව සහ කලාව එක්ම පුද්ගලයෙකු තුළ එකට බැඳී තිබූ ආකාරයයි. යාන්ත්‍රික ඉංජිනේරු විද්‍යාව යන නිරවද්‍ය, තාර්කික ක්ෂේත්‍රය තුළ ගැඹුරු දැනුමක් හා අත්දැකීමක් තිබූ ඔහු, ඒ සමගම මනුෂ්‍ය සංවේදනා සහ සමාජ යථාර්ථයන් ගැඹුරින් ප්‍රකාශ කරන කවිද නිර්මාණය කළේය. මෙම දෙමුහුණත් බව ඔහුගේ කවිවලට විශේෂ වූ පැහැදිලිභාවයක් සහ ව්‍යුහමය නිරවද්‍යතාවයක් ගෙනා හැකි බවට සාහිත්‍ය විවේචකයන් පෙන්වා දෙති. වමපක්ෂ සම්ප්‍රදායේ මුල් බැසගත් කවිය සිවසේකරම් යනු මූලික වශයෙන්ම වමපක්ෂ චින්තන සම්ප්‍රදායට තදින් මුල් බැසගත් කවියෙකු ලෙස සාහිත්‍ය ලෝකයේ හඳුනාගන්නා කෙනෙකි. පීඩිත ජනතාවගේ පැත්තෙන්ද, පීඩනයට එරෙහිවද තම කවිය භාවිත කරන අරමුණක් ඔහුගේ කෘති සියල්ල පුරා අඛණ්ඩව දක්නට ලැබේ. මෙය, ඔහු පුද්ගලික සංවේදනා—ආදරය, පවුල, අහිමිකම්—කථා කරන විටද, ඒවා සරලව පුද්ගලික අත්දැකීම් ලෙසම නොතබා, එවාට පසුබිම වන විශාල සමාජ ව්‍යුහයන් සහ වර්ග සම්බන්ධතා සමඟ සම්බන්ධ කර බැලීමට ඔහුව යොමු කළ පුරුද්දක් බවට පත්වී ඇත. පවුල: පුද්ගලිකද දේශපාලනිකද සාමාන්‍යයෙන්, පවුල් සබඳතා පිළිබඳ කවි—අම්මා, තාත්තා, ළමා කාලය වැනි මාතෘකා—පුද්ගලික හැඟීම් හා මතක ගැන පමණක් කථා කරන බවක් දැකිය හැක. නමුත් වමපක්ෂ සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදායෙන් පුහුණුව ලැබූ කවියන් අතර, “පවුල” යන තලයත් සමාජ ව්‍යුහයක් ලෙසම අවධාරණයෙන් අධ්‍යයනය කරයි—මාතෘත්වයේ ශ්‍රමය, පියගේ ජීවිත සටන, පවුලේ ආර්ථික තත්ත්වය ආදී කරුණු පුද්ගලික සංවේදනා සමඟ ගැළපී, එදා කාලයේ සමාජ-ආර්ථික යථාර්ථයද පසුබිමින් පිළිබිඹු වන පරිදි නිරූපණය කරනු ලැබේ. මෙම ප්‍රවේශය තුළ, “අම්මා” යන්න සරලව ආදරයේ සංකේතයක් පමණක් නොව, යම් කාල පරිච්ඡේදයක කාන්තා ශ්‍රමයත්, පවුල ඉදිරියට ගෙනයන නොපෙනෙන ශ්‍රමයත් නියෝජනය කරන චරිතයක් ලෙසද කියවිය හැක. එසේම, “තාත්තා” යන චරිතය යම් කාල පරිච්ඡේදයක පුරුෂ කම්කරුවෙකුගේ හෝ ව්‍යාපාරිකයෙකුගේ සටන් සහ ඒ මත ඇති සමාජ පීඩන පිළිබිඹු කරන සංකේතයක් ලෙසද රචිත විය හැක. ආචාරයත් සෞන්දර්යයත් එකතු කිරීමට ගන්නා උත්සාහය සාහිත්‍ය පර්යේෂකයන් සිවසේකරම්ගේ කවි “ආචාරය, සෞන්දර්යය, දේශපාලනය” යන කොටස් තුනක එකතුවක් ලෙස විස්තර කරති. එහි අර්ථය වන්නේ, ඔහුගේ කවි සරලව දේශපාලන ප්‍රචාරණයක් ලෙසවත්, සෞන්දර්ය රසය සඳහා පමණක් ලියූ කෘති ලෙසවත් නොව, නීතික/ආචාරධර්ම ප්‍රශ්න, සෞන්දර්යමය නිරවද්‍යතාව, හා සමාජ-දේශපාලන විවේචනය යන දෑ එකවර රඳවාගෙන සිටින කෘති බවයි. පවුල සම්බන්ධ කවි තුළද මෙම කොටස් තුනම එකට බැඳී දක්නට ලැබෙන බව විවේචකයන් සලකති—ආදරයේ සෞන්දර්යය, යුක්තිය පිළිබඳ ආචාරධර්ම ප්‍රශ්නය, සහ ව්‍යුහමය සමාජ විවේචනය යන ත්‍රිත්වය. යුද්ධයත් අහිමිවීම්ත්: පසුබිමේ සිටින යථාර්ථය ඊළාත්තු තමිල් සාහිත්‍යයේ තවත් වැළැක්විය නොහැකි පාරිමාණය වන්නේ දිගුකාලීන යුද්ධය හා එය ඇති කළ අහිමිවීම්ය. “පෝරින් මුහංගල්” යන ඔහුගේ සංග්‍රහ නාමයම මෙය පැහැදිලි කරයි. පවුල් සබඳතා කථා කරන කවිවලද, යුද්ධයෙන් පීඩා විඳින, බිඳවැටුණු, හෝ වෙන් වූ පවුල්වල සෙවන බොහෝවිට පසුබිමේ දක්නට ලැබෙන බව සාහිත්‍ය පර්යේෂකයන් පෙන්වා දෙති. එයින්, “අම්මා සහ තාත්තා” වැනි සරල, දෛනික මාතෘකා මත ලියූ කවිද, විශාල ඉතිහාසමය පරිසරයක පසුබිම තුළ කියවිය යුතු කෘති බවට පත්වේ. කවි භාෂාවේ විශේෂත්වය සිවසේකරම්ගේ කවි භාෂාව, අලංකාරමය හෝ අතිශයෝක්තිමය සංවේදනා වලක්වා, පැහැදිලි, සෘජු, නමුත් ගැඹුරු රූපක/පිළිබිඹු භාවිත කරන බවට සලකනු ලැබේ. “සෙප්පනಿಟ್ಟ පඩිමංගල්” යන ඔහුගේ සංග්‍රහ ශීර්ෂයම, ඉංජිනේරුවෙකුගේ නිරවද්‍යතාවයෙන් වචන “සෙප්පනිඩුම්” (සැලසුම් කර/අඹරන) ඔහුගේ ලේඛන ශෛලිය සංකේතාත්මකව දැක්වීමක් ලෙසද ඇතැමුන් විස්තර කරති. දේශපාලන විද්‍යාවටත් සාහිත්‍යයටත් වූ දායකත්වය සිවසේකරම් සරලව කවියෙක් පමණක් නොවේ—ඔහු ඊළාත්තු තමිල් දේශපාලන චින්තනයටද, භාෂා-සාහිත්‍ය පර්යේෂණ ක්ෂේත්‍රයටද වසර පනහකට වැඩි කාලයක් අඛණ්ඩ දායකත්වය ලබා දෙන පුද්ගලයෙකි. ඇතැම් විවේචකයන්ගේ අදහස අනුව, එම ක්ෂේත්‍රවල ඔහු කළ දායකත්වය, එම ක්ෂේත්‍රවල පූර්ණකාලීනව කටයුතු කළ බොහෝ ආචාර්ය/අධ්‍යාපනිකයන්ට වඩා ගැඹුරු බව ලෙසද ඇගයෙයි. මෙය, ඔහුගේ කවි පසුපස ඇති දේශපාලන-සමාජ විශ්ලේෂණයේ ගැඹුරද පෙන්නුම් කරයි. අද දින පාඨකයන්ට මෙහි ගැළපීම කුමක්ද? අද, පවුල හා පුද්ගලික හැඟීම් පිළිබඳ කවි කියවීමේදී, ඒවා සරලව පුද්ගලික සංවේදනා සටහන් ලෙස පමණක් නොබලා, ඒවා ලියූ කාල පරිච්ඡේදයේ සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන යථාර්ථයන් සමඟ සම්බන්ධ කර කියවිය යුතු කියවීමේ රටාවක්, සිවසේකරම් වැනි කවියන්ගේ කෘති අපට උගන්වයි. මෙය, සාහිත්‍යය සරලව විනෝදාස්වාදයක් ලෙස පමණක් නොගනිමින්, සමාජයක ඉතිහාසය හා සටන සටහන් කරන වැදගත් ලේඛනික සාධකයක් ලෙසද බැලිය හැකි ප成熟 වූ කියවීමේ පුරුද්දක් වර්ධනය කිරීමට උපකාරී වේ. නිගමනය එස්. සිවසේකරම්, ඊළාත්තු තමිල් සාහිත්‍යයේ විද්‍යාවේ නිරවද්‍යතාව, කවියේ සංවේදනාත්මක ගැඹුර, සහ වමපක්ෂ දේශපාලනයේ සමාජ උත්කාංකෂාව එකට ඒකාබද්ධ කළ දුර්ලභ කවියෙකු ලෙස තිරසාරව සිටී. පවුල, දෛනික ජීවිතය වැනි සරල මාතෘකා ගැන කථා කරන විටද, ඒවාට පසුබිම වන සමාජ ව්‍යුහයන් සහ ඉතිහාසමය පරිසරයන් ප්‍රකාශයට ගෙන එන ඔහුගේ කවි ශෛලිය, සාහිත්‍යයත් දේශපාලනයත් ආචාරයත් එකට බැඳන විශේෂ නිර්මාණශීලීත්වයක උදාහරණයකි. සටහන: මෙම ලිපිය, එස්. සිවසේකරම්ගේ සාමාන්‍ය සාහිත්‍ය ශෛලිය හා ප්‍රසිද්ධ විවේචනාත්මක අදහස් පදනම් කරගෙන ලියப்பட்டுள்ளது. මෙය ඔහුගේ කිසියම් විශේෂ කවියක් සෘජුව විශ්ලේෂණය කළ එකක් නොව, උපුටා දැක්වීම් ද නොකරයි. ප්‍රකාශනය : අරිවුප්පසි මාධ්‍යය