தீ வைத்து அழிக்க முடியாத நினைவின் பல்கலைக்கழகம்

23 புரட்டாசி 2026 அறிமுகம் ஒரு பல்கலைக்கழகம் அன்று, ஒரு சிந்தனை முறை பலரும் நாலந்தாவை ஒரு கட்டிடமாக நினைக்கிறார்கள். இல்லை. நாலந்தா ஒரு சிந்தனை முறை. இன்றைய பல்கலைக்கழகங்கள் பட்டம் தருகின்றன. நாலந்தா மனிதர்களை உருவாக்கியது. இன்று நாம் பல்கலைக்கழகம் என்றால் வகுப்பறைகள், தேர்வுகள் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் பாடலிபுத்திரத்திற்கு அருகில் இருந்த நாலந்தாவில், பல்கலைக்கழகம் என்பது ஒரு நகரமாகவே இருந்தது. பத்தாயிரம் மாணவர்கள், இரண்டாயிரம் ஆசிரியர்கள், பதினாயிரம் கல் தூண்கள், நூற்றுக்கணக்கான மன்றங்கள், மூன்று பெரும் நூலகங்கள். இது ஒரு கல்வி நிலையம் அன்று, அக்காலத்தின் இணையம். யாரும் சொல்லாத முதல் உண்மை - நுழைவுத் தேர்வின் கொடுமை இன்று பல்கலைக்கழகத்தில் சேர கடினமான தேர்வு உண்டு. ஆனால் நாலந்தாவின் தேர்வு முறை வேறு. அங்கு எழுத்துத் தேர்வு இல்லை. வாயில் காவலர்களே தேர்வாளர்கள். வாயிலில் நிற்கும் அறிஞர்கள் வருபவரிடம் கடினமான வினா எழுப்புவார்கள். அவர்களிடம் தோற்றால் உள்ளே நுழைய முடியாது. சீனப் பயணி சுவான்சாங் எழுதுகிறார், பத்து பேரில் ஏழு பேர் வாயிலிலேயே திரும்பிச் செல்வார்கள் என்று. அதாவது முப்பது விழுக்காட்டினரே உள்ளே நுழைய முடியும். இதன் பொருள் என்ன? நாலந்தா அறிவை விற்கவில்லை. அறிவுக்காக ஏங்குபவர்களை மட்டுமே உள்ளே அனுமதித்தது. இன்றைய பல்கலைக்கழகங்கள் மாணவர்களைத் தேடுகின்றன. நாலந்தா மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தது. இரண்டாம் உண்மை - தங்கும் விடுதி என்ற புரட்சி உலக வரலாற்றில் முதல் முறையாக தங்கி இருந்து படிக்கும் முறையை உருவாக்கியது நாலந்தாதான். மாணவர்கள் வீட்டிலிருந்து வந்து படித்துச் செல்லவில்லை. அங்கேயே தங்கினார்கள். அங்கேயே உண்டார்கள். அங்கேயே விவாதித்தார்கள். பத்தாயிரம் மாணவர்களுக்கு இலவச உணவு, இலவச உடை, இலவச மருந்து, இலவச உறைவிடம். இதற்கான செலவை நூற்றுக்கணக்கான ஊர்களின் வருவாய் தாங்கியது. அரசர்கள் நிலம் கொடுத்தார்கள். வணிகர்கள் பொன் கொடுத்தார்கள். ஏன்? ஏனென்றால் நாலந்தா ஒரு பல்கலைக்கழகம் அன்று, ஒரு நம்பிக்கை. அறிவை வளர்ப்பது நாட்டை வளர்ப்பது என்று அன்றைய சமூகம் நம்பியது. மூன்றாம் உண்மை - மூன்று அடுக்கு நூலகம் என்ற தொழில்நுட்பம் நாலந்தாவின் நூலகம் தர்மகஞ்சம் எனப்பட்டது. அதில் மூன்று பெரும் கட்டிடங்கள். இரத்தினசாகரம் - ஒன்பது அடுக்கு கொண்டது, கடல் போல அறிவைத் தாங்கியது. இரத்தினரஞ்சகம் - நட்சத்திரங்களைப் பற்றிய நூல்கள், வானியல் நூல்கள் இருந்த இடம். இரத்தினோததி - உயரமான இடத்தில் இருந்தது. இந்த மூன்று கட்டிடங்களிலும் தொண்ணூறு இலட்சம் ஓலைச்சுவடிகள் இருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஒரு நூலைப் படியெடுக்க ஆறு மாதம் ஆகும். அந்த நூல்களைப் பாதுகாக்க தனி முறை இருந்தது. வேப்ப எண்ணெய் பூசி, மஞ்சள் பூசி, புகை காட்டி பாதுகாத்தார்கள். இது இன்றைய குளிரூட்டப்பட்ட தரவு மையத்தின் பழைய வடிவம். நான்காம் உண்மை - பாடத்திட்டத்தில் இருந்த பன்முகம் நாலந்தா புத்த மத பல்கலைக்கழகம் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். தவறு. அங்கு புத்த நெறி மட்டும் கற்பிக்கப்படவில்லை. இந்து மறைகள், சமண நெறி, நுண்ணளவியல், தருக்கம், இலக்கணம், மருத்துவம், கட்டிடக்கலை, உலோகவியல், வானியல் அனைத்தும் கற்பிக்கப்பட்டன. சுவான்சாங் குறிப்பிடுகிறார், நாலந்தாவில் நூறு வகையான பாடத்திட்டங்கள் இருந்தன என்று. மாணவர் ஒருவர் ஒரு பாடத்தை மட்டும் படிக்கவில்லை. மெய்யியலும் மருத்துவமும் சேர்த்துப் படித்தார். இலக்கணமும் வானியலும் சேர்த்துப் படித்தார். இது இன்றைய கலப்புக் கல்வியின் தொடக்கம். ஐந்தாம் உண்மை - ஏன் அழிக்கப்பட்டது? அறிவின் மீதான அச்சம் 1193 ஆம் ஆண்டு பக்தியார் கில்ஜி என்ற படைத்தலைவன் நாலந்தாவைத் தாக்கினார். மூன்று மாதம் நூலகம் எரிந்தது. ஏன் எரித்தார்? பொன்னுக்காகவா? இல்லை. வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் சொல்கிறார்கள், நாலந்தா அறிவின் அடையாளமாக இருந்ததால் அதை அழிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்கள். ஒரு சமூகத்தின் நினைவை அழிக்க வேண்டுமென்றால் அதன் நூலகத்தை அழித்தால் போதும். நாலந்தாவின் சாம்பல் மூன்று மாதம் எரிந்தது என்பது வெறும் கதை அன்று. அது அறிவு எவ்வளவு அடர்த்தியானது என்பதற்கான சான்று. ஓலைச்சுவடிகள் எளிதில் எரியாது. அவை மெதுவாகக் கருகும். மூன்று மாதம் எரிந்தது என்றால் அங்கு எவ்வளவு நூல்கள் இருந்திருக்கும் என்று எண்ணிப் பாருங்கள். ஆறாம் உண்மை - மீண்டும் எழுந்த நாலந்தா நாலந்தா அழிந்த பின் அதன் ஆசிரியர்கள் திபெத், சாவகம், சீனம் என்று சென்றார்கள். அங்கு புதிய நாலந்தாக்களை உருவாக்கினார்கள். திபெத்தின் பல மடாலயங்கள் நாலந்தாவின் நகல்கள். இன்று இந்திய அரசு புதிய நாலந்தா பல்கலைக்கழகத்தை உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால் பழைய நாலந்தாவின் உண்மையான மீட்சி கட்டிடத்தில் இல்லை. அதன் சிந்தனையில் உள்ளது. எல்லோருக்கும் இலவசக் கல்வி, தங்கி இருந்து படிக்கும் முறை, பல துறைகளைச் சேர்த்துப் படிக்கும் முறை, வாயில் தேர்வு போன்ற கடுமையான தரக் கட்டுப்பாடு - இவைதான் நாலந்தாவின் உண்மையான சொத்து. முடிவுரை நாலந்தா நமக்குச் சொல்வது என்ன? நாலந்தா சொல்கிறது, பல்கலைக்கழகம் என்பது சுவர்கள் அன்று. அது ஒரு மனநிலை. அறிவைப் பணமாக்காத மனநிலை. அறிவைப் பகிரும் மனநிலை. இன்று நாம் கல்வியை வணிகமாக்கிவிட்டோம். நாலந்தா கல்வியை தவமாக நினைத்தது. அதனால்தான் அது தீயிலும் அழியவில்லை. அதன் ஓலைச்சுவடிகள் எரிந்தன. ஆனால் அதன் கருத்துகள் திபெத் மலைகளில், சாவகத் தீவுகளில், சீன மடாலயங்களில் இன்றும் வாழ்கின்றன. ஒரு பல்கலைக்கழகத்தை தீ வைத்து அழிக்கலாம். ஆனால் ஒரு சிந்தனையை தீ வைத்து அழிக்க முடியாது. அதுதான் நாலந்தா. வெளியீடு: அறிவுப்பசி ஊடகம்