உலகின் முதல் மருத்துவமனை, ஒரு தீவில் மறைந்திருக்கிறதா!

25 புரட்டாசி 2026 அறிமுகம் "உலகின் முதல் மருத்துவமனை எங்கே இருந்தது?" எனக் கேட்டால், பெரும்பாலான மக்கள் பண்டைய கிரேக்கத்தின் "அஸ்க்லீபியன்" எனும் குணமளிக்கும் கோவில்களையோ, அல்லது ரோமானியப் பேரரசின் இராணுவ மருத்துவ மையங்களையோ நினைவுகூருவார்கள். ஆனால் தொல்லியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், இதுவரை உலகில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகப் பழமையான, முழுமையாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மருத்துவமனை கட்டிடம், இலங்கையின் மிஹிந்தலையில் அமைந்துள்ளது. இந்த உண்மை, மேற்கத்திய மருத்துவ வரலாற்று புத்தகங்களில் அரிதாகவே குறிப்பிடப்படுகிறது, ஆனால் தொல்லியல் ஆய்வாளர்களிடையே இது நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு உண்மையாகும். இக்கட்டுரை, இந்த அரிதாகவே பேசப்படும் வரலாற்று சாதனையை, ஒரு புதிய கோணத்தில் அறிமுகப்படுத்துகிறது. இலக்கிய சான்றுகள்: கிமு நான்காம் நூற்றாண்டு இலங்கையின் பண்டைய நாளேடான "மகாவம்சம்" எனும் வரலாற்று நூலின்படி, அனுராதபுரத்தை தலைநகராகக் கொண்டிருந்த பண்டுகாபய மன்னன் (கிமு நான்காம் நூற்றாண்டு), தன் இராச்சியத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் "சிவிகசோத்தி சாலைகளையும்" (பிரசவ இல்லங்கள்) பொது சிகிச்சை இல்லங்களையும் கட்டியிருந்ததாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இது, நோயாளர்களை ஒரே இடத்தில் தங்கவைத்து கூட்டாக சிகிச்சையளிக்கும் என்ற கருத்தாக்கத்திற்கான உலகின் மிகப் பழமையான இலக்கிய சான்றாக கருதப்படுகிறது. வரலாற்று ஆய்வாளர்களின்படி, பண்டுகாபய மன்னனின் காலத்திற்கு முன்போ அல்லது அதே காலகட்டத்திலோ, உலகின் வேறு எந்தப் பகுதியிலும் இதுபோன்ற ஒரு அமைப்பு இருந்ததற்கான இலக்கிய அல்லது தொல்லியல் சான்று எதுவும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. தொல்லியல் சான்று: மிஹிந்தலையின் மருத்துவமனை இடிபாடுகள் இலக்கிய சான்றுகளுக்கும் அப்பால், உண்மையான, கண்ணால் காணக்கூடிய தொல்லியல் இடிபாடுகள் இலங்கையின் மிஹிந்தலையில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. சேன இரண்டாம் மன்னனால் (கிபி எண்ணூற்று ஐம்பத்து மூன்று முதல் எண்ணூற்று எண்பத்தேழு வரை) கட்டப்பட்ட இந்த மருத்துவமனை, ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது எனக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. வெளிநாட்டு தொல்லியல் அறிஞர் ஹென்ஸ் முல்லர்-டீட்ஸ், தன்னுடைய "மருத்துவமனைகளின் வரலாறு" எனும் நூலில் (1975 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது), மிஹிந்தலை மருத்துவமனையை "உலகில் ஒருவேளை மிகப் பழமையானது" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். கட்டிட அமைப்பின் அசாதாரண நேர்த்தி மிஹிந்தலை மருத்துவமனையின் கட்டிட அமைப்பு, இன்றும் தொல்லியல் ஆய்வாளர்களை வியக்க வைக்கிறது. இது முப்பத்தொரு அறைகளைக் கொண்டிருந்தது, மேலும் இவை ஒரு உயர்ந்த தளத்தில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆலோசனை அறை, சூடான நீர் குளியலறைகள், உள் திண்ணை, முற்றம், மற்றும் மருத்துவக் குளியல் அறை ஆகியவை இந்த மருத்துவமனை வளாகத்தில் தனித்தனியாக அமைந்திருந்தன. நோயாளர் படுக்கைகள் வெளிப்புற முற்றத்தைச் சுற்றி வரிசைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன, மேலும் நீர் தேவைக்காக பிரமாண்டமான நீர்த் தொட்டிகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. நுழைவாயிலுக்கு அருகில் ஒரு மருந்தகமும் அமைந்திருந்தது. அறுவை சிகிச்சை மற்றும் நீராவி சிகிச்சை தொல்லியல் அகழாய்வுகளின்போது, மிஹிந்தலையில் கல்லால் செய்யப்பட்ட மருந்துத் தொட்டியும், அறுவை சிகிச்சைக் கருவிகளும் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன - இவை பண்டைய இலங்கையில் அறுவை சிகிச்சை ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருந்ததற்கான உறுதியான சான்றுகளாகும். மேலும், சூடான நீரைப் பயன்படுத்தும் "நீராவி சிகிச்சை" முறையும் இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன - இது இன்றைய நவீன "ஆவி சிகிச்சை" முறைகளுக்கு ஒரு பண்டைய முன்னோடியாகக் கருதப்படலாம். அரச மருத்துவர்கள்: மருத்துவமும் அரசும் இணைந்த பாரம்பரியம் இலங்கையின் பண்டைய வரலாற்றில் மற்றொரு அசாதாரண அம்சம், பல மன்னர்களே திறமையான மருத்துவர்களாகவும் விளங்கியிருந்தமையாகும். புத்ததாச மன்னன் (கிபி முந்நூற்று நாற்பது முதல் முந்நூற்று அறுபத்தெட்டு வரை), பொது மருத்துவம், அறுவை சிகிச்சை, மகப்பேறு மருத்துவம், மற்றும் கால்நடை மருத்துவம் ஆகியவற்றில் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்ததாக வரலாற்று பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட பெண்ணுக்கு மகப்பேறு அறுவை சிகிச்சை செய்ததும், ஒரு பாம்பின் வயிற்றில் இருந்த கட்டியை அறுவை சிகிச்சை மூலம் அகற்றியதும் அவரது சிறப்பான மருத்துவ சாதனைகளாக பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளன. துட்டகாமினி மன்னனும் (கிமு நூற்று அறுபத்தொன்று முதல் நூற்று முப்பத்தேழு வரை) நோயாளிகளுக்காக பதினெட்டு மருத்துவமனைகளைக் கட்டியதாக பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதே போன்ற பிற மருத்துவமனை இடிபாடுகள் மிஹிந்தலை மட்டுமல்லாமல், இலங்கையின் பல பிற பண்டைய பௌத்த மடாலயங்களிலும் இதே போன்ற மருத்துவமனை வளாகங்களின் இடிபாடுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன - மெதிரிகிரியா, மகாவிகாரை, தூபாராமை, அளஹன பிரிவேணை (பொலநறுவை) ஆகிய இடங்களில். இவற்றுள் மெதிரிகிரியா மருத்துவமனை, மிஹிந்தலைக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது பழமையானதாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த பல மருத்துவமனைகளின் இருப்பே, பண்டைய இலங்கையில் மருத்துவ பராமரிப்பு ஒரு தனிமைப்பட்ட நிகழ்வாக அல்லாமல், ஒரு நன்கு வளர்ச்சியடைந்த, முறையான அமைப்பாக இருந்தது என்பதை நிரூபிக்கிறது. ஏன் இந்த உண்மை பரவலாக அறியப்படவில்லை? இந்த முக்கியமான வரலாற்று உண்மை பரவலாக அறியப்படாததற்கு பல காரணங்கள் இருக்கலாம். மேற்கத்திய மருத்துவ வரலாற்று ஆய்வுகள், பாரம்பரியமாக கிரேக்க-ரோமானிய பாரம்பரியத்தை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டு வந்துள்ளன. மேலும், தென்னாசிய தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகள் பற்றிய ஆய்வுகள், சர்வதேச அளவில் குறைவான கவனத்தையே பெற்றுள்ளன. இருப்பினும், கடந்த சில தசாப்தங்களில், தொல்லியல் ஆய்வாளர்களும் மருத்துவ வரலாற்று நிபுணர்களும் இந்த உண்மையை மேலும் மேலும் அங்கீகரிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். பௌத்த மடாலய பாரம்பரியமும் இணைந்த சிகிச்சை சுவாரஸ்யமாக, மிஹிந்தலை மருத்துவமனை, ஒரு பெரிய பௌத்த மடாலய வளாகத்தின் ஒரு பகுதியாகவே அமைந்திருந்தது. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் இலங்கைக்கு வருகை தந்த சீன பயணி ஃபா-சியன், மிஹிந்தலையில் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பௌத்த துறவிகள் வாழ்ந்ததாக பதிவு செய்துள்ளார். இவ்வளவு பெரிய துறவற சமூகத்தின் மருத்துவத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய, ஒரு முழுமையான மருத்துவமனை அவசியமாக இருந்திருக்கும். இந்த மருத்துவமனையின் உள் அறை, ஒரு புத்தர் சிலைக் கோவிலை மையமாகக் கொண்டு அமைந்திருந்தது - இது மருத்துவமும் ஆன்மீக அமைதியும் ஒன்றாக இணைந்திருந்த ஒரு பராமரிப்பு தத்துவத்தை பிரதிபலிக்கிறது. இன்றைய மருத்துவத்திற்கான பாடம் மிஹிந்தலை மருத்துவமனையின் கதை, இன்றைய மருத்துவ அமைப்புகளுக்கும் ஒரு முக்கியமான பாடத்தை வழங்குகிறது. நோயாளர்களை ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட இடத்தில் அமைதியான, ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சூழலில் பராமரிப்பது, மருந்துகளையும் சிகிச்சை முறைகளையும் ஒரே இடத்தில் ஒருங்கிணைப்பது, மற்றும் ஆன்மீக அமைதியை மருத்துவ பராமரிப்புடன் இணைப்பது ஆகிய கருத்தாக்கங்கள், ஆயிரத்து இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இலங்கையில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டிருந்தன - இவை இன்றும் நவீன மருத்துவமனை வடிவமைப்பில் மதிக்கப்படும் அடிப்படைக் கொள்கைகளாகவே உள்ளன. முடிவுரை உலகின் முதல் மருத்துவமனை பற்றிய கேள்விக்கு, பெரும்பாலான வரலாற்று புத்தகங்கள் தராத ஒரு ஆச்சரியமான பதில், இலங்கையின் மிஹிந்தலையில் மறைந்திருக்கிறது. கிமு நான்காம் நூற்றாண்டு இலக்கிய சான்றுகளிலிருந்து, ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு தொல்லியல் இடிபாடுகள் வரை, பண்டைய இலங்கை மருத்துவ அமைப்பின் இந்த நீண்ட, தொடர்ச்சியான பாரம்பரியம், தென்னாசிய நாகரிகத்தின் மருத்துவ சாதனையை உலகிற்கு எடுத்துரைக்கும் ஒரு பெருமைமிக்க, ஆனால் அரிதாகவே கொண்டாடப்படும் அத்தியாயமாகும். இந்த மறக்கப்பட்ட வரலாற்றை மீண்டும் நினைவுகூர்வதே, பண்டைய தென்னாசிய அறிவியல் சாதனைகளுக்கு நாம் செலுத்தக்கூடிய தகுந்த மரியாதையாகும். வெளியீடு: அறிவுப்பசி ஊடகம்